EN
NL
This is Timerot.

Timerot is time you are loosing because other people do their job in a specific way.

Some examples
  • You have to solve computer problems because the maker of the software did not do his proper job.
  • Waitingroom time because the planners make sure their employees never have to work.
  • During a break in a match on a public broadcasting organization waiting for the ads to finish to see 2 minutes of comment, and 12 minutes ads.
  • Doing work twice or thrice: opening a road to replace a cable, then to add a tube, then to replace a hose.


This website will show examples, search for solutions, will make it possible to analyze your own timerot-index, so as to see how much timerot you have in your life. If wanted, this data can be used to combine with data from others to display the biggest timerot-perpetrators.

Timerot is a new concept. That does not mean that the phenomenon has not been decribed before. Some of you might say the concept is not necessary. Don't we have the concept of exploitation? Injustice? Inequality? Inefficiency?

The makers of this website, however, came to the conclusion that these concepts muddle the discussion, instead of clearing things up. A professional in a medical setting that lets every patient wait for half an hour (which accumulates to 24 hours of timerot per day by a visit of 4 persons per hour, on a six hour shift) would never view itself as an exploiter, while he does these ethically and morally just activities. A clerk on a city council, slacking a permit so he can go on holidays an hour earlier, causing a building permit to be delayed for three months (the holidays, plus the two monthly meeting of the permits committee) will not describe himself as the cause of inequality. The plumber that is slacking just enough so that he is able to write another day of work to the landlord (causing the house renter to have to take another day off) will not see himself as an exploiter. Nor will the supermarket that closes a neighborhood supermarket so that the lorry only has to supply one location (and thereby causing hundred of people to lose time getting to a more distant supermarket) will see itself as inefficient. Still, all are creators of timerot: thanks to their way of working their contacts, the people they work with, are losing time in comparison to a more optimal way.

Who cares? You might say, nobody's hurt. The civil servant, the doctor, the car driver that creates traffic jams by driving too fast and breaking too abrupt, they only make sure life is serving them well. Isn't that what we all want? Unfortunately, what you give is what you get: timerot giveth, timerot takes. Just like it is always nice to drive a bargain, make sure you get the best quality for the lowest price is nice until you have to live from the money that is the lowest price, the timetaker and timegiver are sides of the same medal. We tend to complain about people and situations that are rotting our time, and tend to underestimate the amount of timerot we create for others.

Timerot is a controversial concept. On the one hand there are alpha scientists, like economists, who claim that timerot is beneficial for society: every hour worked is an invoice, creates growth, therefore jobs, blah blah blah. On the other hand there are the people, who in a society with a lot of timerot, have the nagging feeling something is wrong, and society is in decline. The moment one has the opportunity to leave an environment with a lot of timerot, one will leave that environment. Nobody wants to wast time.

Our theorem is that in a society where the timerot-coefficient reaches a certain limit -which we will investigate by careful research- will be a society in collapse. By carefully collecting datasets we will try to find out what that coefficient is, and what different levels one can see. Determining that coefficient, also know as the Henselmans-coefficient, will be the guiding principle in this website.

We will try to create instruments that make it possible to measure timerot in different environments. Next to that, by means of historical research, participatory research and sources study try to upheave the quantitative data to a study of high quality. Finally, this website will give you ample opportunity to change your own timerot coefficient.

We hope that this labour will lead to a better understanding of the concept of timerot which might lead to a society with more fun and less waiting, queuing and losing time.

This text has cost you 8 minutes.
Dit is Timerot.

Timerot (in het nederlands zeer wel te vertalen als tijdrot) is tijd die u kwijt raakt doordat anderen hun werk op een bepaalde manier doen.

Enkele voorbeelden:
  • Het oplossen van computerproblemen omdat de maker van de software zijn werk niet goed doet
  • Wachtkamertijd doordat instanties zodanig plannen dat hun werkers nooit hoeven te wachten
  • Wachten op een pauze-bespreking in een voetbalwedstrijd waar publieke omroepers met 2 minuten gesprek en 12 minuten reclame menen hun publieke verplichting te vervullen.
  • Werk doen dat al gedaan was, bijvoorbeeld een weg drie keer opbreken en weer dichtmaken, voor telefoon, riool en kabel


Op deze website tonen we voorbeelden, dragen we mogelijke oplossingen aan en kunt u uw persoonlijk tijdrot index bij houden, zodat u kunt zien waar u zelf de meeste tijd aan verliest. Als u wilt kan deze informatie samengevoegd worden met die van anderen zodat er overzichten ontstaan die duidelijk maken waar de grootste tijdrot daders zitten.

Tijdrot is een nieuw begrip. Dat betekent niet dat het verschijnsel nieuw is. Sommigen van u zullen wellicht stellen dat het begrip eigenlijk niet nodig is. We kennen toch het begrip uitbuiting? Ongelijkheid? Onrechtvaardigheid? Inefficiëntie?

Maar de makers van deze website zijn van mening dat deze begrippen in plaats van verhelderend juist versluierend werken. Immers, geen enkele medicus die iedere patiënt gemiddeld een half uur laat wachten, bij elkaar toch snel 24 uur per dag) zal zichzelf als een uitbuiter beschouwen, gezien de ethisch hoogstaande werkzaamheden die hij voor de mensheid uitvoert. De kantoorklerk bij een gemeenteafdeling een bouwaanvraag afwijst omdat hij morgen op vakantie gaat waardoor de bouwer drie maanden extra moet wachten met bouwen (de vakantie periode en de twee-maandelijkse bijeenkomst van de vergunningencomissie) zal zichzelf niet als veroorzaker van ongelijkheid kunnen zien, de technicus van een woningverhuurder die zijn werk bij een verhuurder niet in een dag afmaakt zodat hij een dag extra kan schrijven (en de verhuurder dwingt een extra dag vrij te nemen om deze persoon te ontvangen) zal zich niet zien als een uitbuiter. De supermarkt die een vestiging sluit zodat de vrachtwagen nog maar één vestiging hoeft te bevoorraden (en daamee voor honderden mensen extra vervoertijd veroorzaakt) zal zich zelf niet zien als een inefficiënte organisatie. Toch zijn allen de veroorzaker van tijdrot: dankzij hun gedrag raken hun contacten, de mensen met wie of voor wie zij werken tijd kwijt.

Nou en? kunt u stellen, wat geeft dat nu? Niemand wordt er toch ongelukkiger van? De ambtenaar, de medicus, de technicus, de automobilist die door te hard tijden een file veroorzaakt, ze zorgen toch alleen dat ze zelf er goed uitkomen? Dat willen we toch allemaal? Helaas is dat alleen het geval als we aan de tijdnemende kant zijn, niet aan de tijdgevende kant. Net zoals het hardstikke lekker is als je goedkoop een prul kan kopen totdat je zelf degene bent die voor zo weinig geld dat prul moet maken, is het ook met tijdrot zo dat de tijdnemer en tijdgever twee kanten zijn van eenzelfde medaille. We beklagen ons altijd over de tijdrotgevers, degenen die onze tijd opslurpen, en we hebben niet door dat wij zelf als tijdrotnemers (voor onszelf creëren we meer tijd) een ander zijn tijdrotgever zijn.

Tijdrot is een controversieel begrip. Aan de ene kant zijn er sociale wetenschappers (economen met name) die stellen dat tijdrot een zegening is voor de maatschappij. Ieder uurtje kent een factuurtje, immers, en draagt bij aan de groei van de economie. Aan de andere kant hebben we sociale wetenschappers die stellen dat een maatschappij met veel tijdrot een maatschappij in verval is. Immers, mensen die in zo'n maatschappij leven zullen, zodra zich een gelegenheid voordoet, afstand doen van zo'n maatschappij. Niemand wil tijd verspillen.

Onze stelling is dat een maatschappij waar de tijdrot coëfficiënt boven een bepaald -door zorgvuldig onderzoek vast te stellen- niveau stijgt, een maatschappij is die ineen zal storten. Wij zullen door middel van de hier verzamelde gegevens trachten te ontdekken welke die coëfficiënt is. Het vaststellen van de tijdrot coëfficiënt, ook wel de coëfficiënt van Henselmans genoemd, zal de leidraad zijn van de activiteiten op deze website.

We zullen trachten meetinstrumenten te maken die het mogelijk maken de tijdrot in verschillende omgevingen te bepalen. Daarnaast zullen we door middel van historisch onderzoek, bronnen studies en participerend onderzoek trachten de kwantitatief verzamelde gegevens een kwalitatieve meerwaarde te geven. En tenslotte zullen we u de gelegenheid geven om middels deze website uw tijdrot-coëfficient te anderen.

We hopen dat deze werkzaamheden tot een beter inzicht en begrip van tijdrot zal leiden, en wellicht kan resulteren in een betere samenleving met meer plezier en minder wachten.

Deze tekst heeft u acht minuten gekost.